در بحران های اقتصادی مراقب سندرم کم خونی سازمانی باشید.
سندرم یعنی نشانه بیماری و سازمان ها هم بیماری های مختلفی می توانند داشته باشند. یکی از بیماری هایی که در این شرایط مدیران نیز به آن دامن می زنند سندرم کم خونی سازمانی است؛ یعنی اینکه نیروهای بدرد بخور را کنار می گذارند که در این شرایط یک اشتباه بزرگ است.

منابع انسانی را به چهار دسته می توان تقسیم نمود:

دسته اول: گلدن من ها ( نیروهای طلایی ) ؛ نیروهایی که فراتر از انتظار کار می کنند و بسیار توانمند و عالی هستند. حدود یک درصد از نیروهای سازمان را شامل می شوند.

دسته دوم: سیلورمن ها ( نیروهای نقره ای ) ؛ 6 درصد از نیروهای سازمانی سیلورمن ها هستند. این دسته هم فراتر از انتظار کار می کنند اما نه به اندازه گلدرمن ها.

دسته سوم: برنزمن ها ( نیروهای برنزی ) ؛ حدود 46 درصد نیروهای سازمان برنزمن ها هستند و وظایف خود را خوب انجام می دهند اما نه بیشتر از حد وظایف.

دسته چهارم: وودرمن ها (نیروهای چوبی) ؛ در اکثر سازمان ها چون ارزیابی عملکرد درستی وجود ندارد 47 درصد نیروها در این دسته قرار می گیرند یعنی نیروهایی هستند که اگر از سازمان بیرون روند، شرایط بهتری خواهید داشت.

معمولاً در دوران بحران اقتصادی، گلدرمن ها و سیلورمن ها تمایل بسیاری برای خروج از سازمان را دارند چون در این شرایط خواستگار پیدا می کنند و از طرفی نیروهای چاپلوس و وودرمن ها به سازمان می چسبند و چون مدیران فکر می کنند بایستی هزینه ها را پایین بیاورند، هزینه ها به شکل اشتباهی کاهش می یابد.

1 پاسخ
  1. glory
    glory گفته:

    کاش مدیران ارشد سازمان ها این رو به خوبی درک کنند که گلدرمن ها اگر بیش از حد انتظار کار میکنند و زحمت میکشند فقط و فقط دلیلش عشق به مجموعه هست ولی معمولا همون مدیران تحت تاثیر چاپلوسی وودرمن ها قرار میگیرن و نیروی کارآمد رو با دلخوری زیاد از دست میدن. متاسفانه در چنین شرایطی قرار گرفتم و عشق به سازمانم اجازه خروج بهم نمیده و از طرفی نفرت زیاد همکاران چاپلوس باعث مایوس شدن در کارم شده. به امید روزی که واقعا پیشرفت کنیم

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *